Zoals je wellicht weet is Jaap Witte sinds 1977 het gezicht van TMC, destijds nog Tapijtcentrum Zeeland genaamd. Na al die jaren is het hoog tijd om eens met hem in gesprek te gaan hoe Jaap terug kijkt en ook vooruit kijkt.

TMC Wonen is niet meer weg te denken uit de regio Zeeland en West-Brabant. Hoe is TMC eigenlijk ontstaan?
Mijn vader heeft 20 jaar gewerkt bij een woningtextielbedrijf. Op een gegeven moment ging het bedrijf verhuizen van Bergen op Zoom naar Vlissingen. Een collegabedrijf verhuisde juist van Vlissingen naar Bergen op Zoom. De baas van mijn vader wilde hem verhuren aan dat collegabedrijf, die zaten op dat moment om personeel verlegen. Mijn vader was over de gang van zaken zeer teleurgesteld en heeft toen besloten om voor zichzelf te beginnen. Zo is tapijtcentrum Zeeland ontstaan.

Hoe ben je zelf in het bedrijf gegroeid?
Anderhalve maand na de inschrijving bij de KVK kreeg mijn vader een hartinfarct. Toen is mijn broer, Adrie Witte, direct van school gehaald en is hij in de winkel gaan werken. Na 2 jaar kocht mijn vader een pand in Kruiningen om er het 1e filiaal te beginnen. Nu zag ik ook mijn kans om van school weg te komen en stopte in december met 5 havo. Mijn vader en de directeur van het Christelijk Lyceum vonden het minder erg dan mijn moeder. In Kruiningen kwamen er naast tapijt ook wat eiken meubelen bij.

Jaap in de deuropening van het filiaal in Kruiningen

Dit pand was gevestigd aan de Elenbaasstraat en werd door TMC in 1977 in gebruik genomen.

Hoe kijk je terug op de afgelopen 45 jaar?
Dat is snel gegaan. Het is maar een moment en een voortdurend proces van verandering geweest. De ontwikkelingen volgden elkaar in een rap tempo op. In al die jaren hebben we echter kunnen doen wat we het liefst deden: dromen uit laten komen.

Welke periode was de mooiste periode bij TMC?
De periode van 1995 tot en met 2008 was denk ik het allermooist. We hebben in die periode veel stappen gemaakt. Zo hebben we in 1995 het pand waar nu nog TMC Goes is gevestigd laten bouwen. Vijf jaar later hebben we het logistieke centrum gebouwd. Later hebben we dit nog uitgebreid en is TMC Project gestart. Vervolgens is er een winkel in Bergen op Zoom gestart en werd Happy Woonstory gelanceerd. Deze tijd was een tijd van economische voorspoed. Hierdoor hebben we veel woondromen van onze klanten uit laten komen. De minste periode overigens was 2012. Toen kregen we ook hinder van de financiële crisis en daarbij kwam dat veel collega’s te kampen kregen met ziekte. Dat zijn geen makkelijke jaren geweest, maar ook daar zijn we weer goed doorheen mogen komen.

Hoe zag de droomwinkel in de jaren 80 eruit en wat zijn de overeenkomsten met nu?
Toen we net gestart waren verkochten we tapijt vanaf de rol. De klanten konden het tapijt gelijk meenemen, dat was ideaal. Nu komen er heel wat meer logistieke handelingen bij de levering van het product te pas.  De keuze voor de klant was destijds beperkt. In die periode werd er ook minder geld besteed aan het interieur. Met de maatschappelijke beweging van luxer leven zijn we meegegroeid. Daarnaast hebben we natuurlijk ook geprofiteerd van alle technologische ontwikkelingen. Een ander verschil is dat er in de jaren 80 veel meer inrichters waren dan nu het geval is. Alleen al in Goes waren er 7 inrichters. Als ik rond kijk in de regio dan zijn bijna alle toenmalige woninginrichters verdwenen.

De ideale winkel in de jaren 80

Tapijt werd zo van de rollen af verkocht. Andere voorraad dan in de winkel aanwezig was er niet.

In de afgelopen 45 jaar hebben je veel interieurs ingericht, welke is daarvan het meest bijzondere geweest?
We hebben er inderdaad heel veel ingericht. Maar één geval zal ik nooit vergeten. Op een gegeven moment waren we in Kruiningen gestart met de verkoop van gordijnen. Zo hadden we al snel de eerste klant die gordijnen wilde bestellen. Dus de monteur had de rails voor de gordijnen gemonteerd. Komt de klant de volgende dag in de winkel en zegt: ‘Jaap, is het normaal als je een stoel tussen het gordijn en het raam kan zetten?’ De monteur had in het plafond gezocht naar een ribbetje, waarop hij de gordijnenrails kon bevestigen, maar dit was op 1,50 meter van het raam. Toen hebben we maar afgesproken dat we dit zo snel mogelijk zouden aanpassen. Het eerste huis  waarvoor we alle gordijnen moesten leveren was een hele belevenis. Adrie en ik zouden na de winkelsluiting alles gaan monteren en ophangen. We waren er om 18.30 uur en we beëindigden de klus om 00.45 uur. Nu waren we niet zo handig en hadden ook niet het gereedschap waarmee de bussen nu zijn gevuld. Een handschroevendraaier, een prikker en een boormachine, dat was het. Het was een nieuw huis met hardhouten kozijnen, dat betekende een gaatje voorprikken en dan het steuntje met hand vastschroeven. Het plafond was een hol plafond, maar ook ons eerste plafond waar we in boorden. Met een klopboor gaf dat verschrikkelijke gaten. Enfin met hangen en wurgen hing alles op rond middernacht.  De volgende morgen kregen we een belletje van de klant met de boodschap dat de helft van de gordijnen naar beneden waren gekomen. Toen hebben we maar een bekende freelancer gebeld en die heeft de gordijnen vervolgens netjes gemonteerd. Al met al kwam het altijd weer goed.

Over dromen gesproken, heb je ook weleens een nachtmerrie gehad m.b.t. TMC?
Nee. Als ik thuis kom kan ik alles van me af laten glijden. Wat me wel frustreert is dat ik iets wil bereiken en het niet lukt. Meestal wist ik het dan toch op één of andere wijze te regelen. Soms was het ook geen goed idee of op het verkeerde moment, dat kan natuurlijk ook. Gelukkig heb ik de nodige dromen uit zien komen en dat geeft de energie om verder te dromen.

Uitbreiding van WoonWenz in 2008

Jaap spreekt het publiek toe tijdens de heropening van TMC WoonWenz.

Heb je vroeger weleens gedroomd dat TMC zou zijn zoals het nu is?
Dromen doe je vanuit een bepaalde situatie en na elke realisatie van een droom verandert de situatie. Dan ga je weer verder met dromen enz. Dromen doe je dus ook in stapjes. Ik droomde ook niet van groot of zo. De droom om tegen een klant geen nee te moeten zeggen heeft ons gebracht waar we nu zijn. Plus: ik heb het altijd als een zegen gezien, niet als iets dat wij nu eens even hebben bereikt.

Heb je er vroeger gedroomd om zo’n bedrijf te sturen?
Nee, ik wil mijn ideeën werkelijkheid laten worden en daarbij zijn andere mensen onmisbaar. Samen kan je veel bereiken. Plus: ik heb nooit alleen behoeven te sturen. We waren met 8 broers, een zwager en een zus werkzaam binnen TMC. De beste stuurlui stonden bij ons niet op de wal. Mensen die positief zijn en mee willen doen krijgen volop de kans. Samen staan we sterk.

Je hebt lang samen met Adrie, je broer, leiding gegeven aan TMC, hoe ging de samenwerking?
Ik moet zeggen dat de samenwerking eigenlijk altijd goed is gegaan.’ Lachend: ‘Als het wat minder ging lag het niet aan ons. Misschien leek het er wel eens op dat ik de beslissing maakte, maar die hebben we eigenlijk altijd samen gemaakt. Op een beurs bijvoorbeeld liet Adrie mij het woord doen  en rekende ondertussen uit wat het mocht kosten. Zo hebben we mooie deals kunnen maken. Eigenlijk vulden we elkaar perfect aan. Belangrijk is om elkaar de dingen te laten doen waar hij of zij beter in is en zeker niet jaloers zijn op elkaar. Dan kan het lang goed gaan. We hebben meer dan 40 jaar samengewerkt.

De directie in het jaar 2000

Jaap Witte (links) en Adrie Witte (rechts).

Nu zijn er 3 nieuwe directieleden bijgekomen? Is dat niet wat veel, vier directieleden?
Nee, als ze allemaal met veel energie en plezier werken dan is het nooit te veel. Elke directeur die niet werkt is er één te veel. Johan, Jewannes en Aart-Jan werken alle drie volop in het bedrijf mee. Ze hebben zo hun eigen taken en verantwoordelijkheden. Het zijn dus meewerkende directieleden en ze vullen elkaar mooi aan. Het mooie is dat daarbij ook heel wat andere familieleden die binnen TMC actief zijn het ook mooi vinden dat zij deze taak als een uitdaging hebben opgepakt.

Ik kan me voorstellen dat de situatie nu veranderd is met de nieuwe directieleden en dat zal ongetwijfeld een ander aanpak vragen. Hoe bevalt dat?
Dat bevalt prima. Je ziet dat een nieuwe generatie met hun eigen ideeën komt en er veel energie in willen stoppen. Dan denk ik o.a. aan de deelname aan het “Zeeuws Familiebedrijf van het jaar 2018”. Die kwam echt uit de koker van de nieuwe generatie en het is heel mooi om te zien hoeveel energie en publiciteit dat opgeleverd heeft. Ik zie de verjonging van de directie als een mooi cadeau.

Jaap tijdens de uitreiking van de Award: Zeeuwse Familiebedrijf van het jaar 2018

Zie je de huidig directie over 20 jaar nog aan het roer staan van TMC?
Dat is wel ver vooruit. Er kan zoveel gebeuren. Kijk nu naar de coronacrisis, die hadden we niet voorzien en zal ook nog flinke gevolgen hebben. Ze vullen elkaar heel goed aan en hebben meer gestudeerd dan wij met z’n tienen, dus… Een goede rolverdeling en elkaar wat gunnen, dan komt het zeker goed. Verder zijn we maar kleine afhankelijke mensjes. Gezondheid en de energie om te werken is niet zo’n vanzelfsprekendheid. Het is een gave die we van God moeten ontvangen, elke dag opnieuw.

Zo bijna aan het einde gekomen van het interview ziet Jaap een klant binnenkomen die niet gelijk geholpen wordt. Zonder er veel woorden aan te verspillen komt hij gelijk in actie om er een binnenhuisadviseur bij te halen. De gedrevenheid is niet minder geworden en dat brengt ons bij één van de laatste vragen. Er zal een dag komen dat je het bedrijf volledig over moet dragen aan de nieuwe generatie. Hoe vind je die gedachte?
Dat doet me niet veel, of ik denk er misschien nog niet zo over na. Als je echter geen meerwaarde meer hebt, dan is het de tijd om afscheid te nemen. Plus: als je ziet dat de volgende generatie het ook kan, dan neem je ook gemakkelijker afstand. Echter, ik zie niet op tegen mijn pensioen, maar ik zie er ook niet naar uit. Uiteraard blijf ik wel mijn leven lang betrokken, want het wel en wee van je familieleden en je kinderen is wat je aan blijft gaan. Naast familieleden hebben we ook nog andere MT leden die de familie aanvullen. De overdracht is al in volle gang en ik heb er goed gevoel bij. We werken nu echter nog volop mee aan het doel: om de beste inrichter van de regio te zijn en dat doen we met jong elan door iedere dag beter te worden.

Bedankt voor het interview Jaap, we wensen je het allerbeste toe!